از مدیریت تقلیدی تا حکمرانی مولد؛ ضرورت تدوین الگوی مدیریت ایرانی ـ اسلامی پیشرفت

مسئله امروز ایران، کمبود دانش مدیریت نیست؛ ضرورت تبدیل دانش به الگوی متناسب با هویت و نیازهای کشور است.

مدیریت نوین جهان در طول دهه‌های گذشته از چارچوب‌های کلاسیک مدیریت علمی، از جمله نظریه‌های فردریک تیلور، به رویکردهای تکامل‌یافته‌تری همچون مدیریت چابک، تفکر سیستمی، مشارکت سازمانی، نوآوری و مدیریت دانش رسیده است. این تحول به معنای کنار گذاشتن کامل نظریه‌های گذشته نیست؛ بلکه نشان‌دهنده ضرورت تکامل مستمر دانش مدیریت متناسب با انسان، فناوری و شرایط محیطی است.

ایران نیز برای تحقق پیشرفت پایدار، باید ضمن بهره‌گیری از دستاوردهای معتبر علمی جهان، در مسیر تدوین و نهادینه‌سازی الگوی مدیریت ایرانی ـ اسلامی پیشرفت حرکت کند؛ الگویی مبتنی بر مبانی قرآن و مکتب اهل‌بیت (ع)، آرمان‌های انقلاب اسلامی، فرهنگ و تمدن اصیل ایرانی، عدالت، عقلانیت، مسئولیت‌پذیری، روحیه جهادی و مشارکت مردم.

مسیر تحول مدیریت کشور

مدیریت مطلوب در ایران باید از ساختارهای صرفاً بروکراتیک و هزینه‌محور به سمت نتیجه‌محوری، بهره‌وری، شایسته‌سالاری، مولدسازی دارایی‌ها، نوآوری، تولید ثروت ملی و ارتقای رضایت عمومی حرکت کند. در چنین الگویی، موفقیت مدیر نه با حجم مکاتبات و هزینه‌کرد بودجه، بلکه با میزان تحقق اهداف، حل مسائل مردم، خلق ارزش افزوده و بهبود شاخص‌های واقعی توسعه سنجیده می‌شود.

تمدن نوین ایرانی ـ اسلامی، صرفاً با اقتباس از الگوهای دیگران ساخته نمی‌شود؛ بلکه به تولید دانش، نظریه‌پردازی بومی، تربیت مدیران توانمند و پیوند میان علم، اخلاق، هویت ملی و عمل جهادی نیاز دارد.

سخن پایانی

ما باید از دانش روز جهان بهره بگیریم، اما در مدیریت کشور مقلد صرف نباشیم؛ علم مدیریت را بیاموزیم، با مبانی و هویت ایرانی ـ اسلامی بازاندیشی کنیم و برای مسائل واقعی ایران، راه‌حل‌های علمی، کارآمد و بومی بسازیم.

این مسیر، نه بازگشت به گذشته است و نه انکار تجربه جهانی؛ بلکه حرکت از مصرف‌کننده نظریه‌ها به سوی تولیدکننده دانش و الگوی پیشرفت است.

دکتر میثم صالحی
فعال اقتصادی، سیاسی و اجتماعی؛ کارآفرین و تولیدکننده